yektablog

کیورد ریسرچ همان کلمه کلیدی است که در زبان انگلیسی به آنkeyword می‌گویند. کیورد ریسرچ چیست کاربران برای اینکه محتوای موردنظر خود را در گوگل پیدا کنند، آن را جستجو می‌کنند. این عبارت جستجو شده می‌تواند از نظر کاربران بسیار کوتاه یا یک جمله یا حتی سؤال طولانی باشد. در بیشتر مواقع موتورهای جستجو با پیشنهاد کلمات و عباراتی مشابه و نزدیک به کاربران به آنها کمک می‌کنند تا کلمات کلیدی مناسب‌تری برای پیداکردن محتوای موردنظرشان جستجو کنند.

درنتیجه، کیورد ریسرچ همان کلمه کلیدی است که کاربر آن را جستجو می‌کند و کارشناس سئو نیز به دنبال آن است تا در مقاله‌هایش از آن استفاده کند.

انواع کلمه کلیدی در کیورد ریسرچ

کلمات کلیدی از نظر اندازه به دودسته زیر تقسیم می‌شوند:

کلمات کلیدی کوتاه (short tail)

Short tail ها، کلمات کلیدی 1 یا 2 کلمه‌ای هستند که شامل موضوعات زیادی می‌شوند و رقابتشان نیز بسیار سخت است به عنوان مثال: خرید کفش، برق و…

کلمات کلیدی بلند (Long tail)

Long tail ها، عباراتی که بیش از 3 کلمه هستند و شامل جزئیات دقیقی از هدف کاربر به حساب می‌آیند. با اینکه میزان جستجوی آن‌ها کمتر است؛ اما نرخ تبدیل بسیار بالایی دارند؛ مانند خرید لباس مجلسی زنانه و…

و از نظر موضوعی نیز کلمات کلیدی را می‌توان به سه دسته تقسیم‌بندی کرد:

کلمات کلیدی هدایتی (Navigational)

Navigational، کلمات کلیدی‌ که کاربر برای رسیدن به یک سایت یا برند خاص مانند یوتیوب جستجو می‌کند.

کلمات کلیدی اطلاعاتی (Informational)

Informational، کلماتی که برای کسب اطلاعات در یک موضوع خاص جستجو می‌شوند و معمولاً با چگونه، چرا و… شروع می‌شوند.

کلمات کلیدی تجاری (Transactional)

Transactional، کلماتی که برای خرید یک محصول مانند خرید آنلاین گل جستجو می‌شوند.

دلیل اهمیت کیورد ریسرچ

هنگامی که می‌خواهید برای وب‌سایتتان استراتژی سئو تدوین کنید، صددرصد بهترین منبع کاربران و عباراتی که آنها جستجو کرده‌اند، هستند. کیورد ریسرچ به شما کمک می‌کند که دقیقاً مطالبی بنویسید که کاربر به دنبال آن است و برای یافتن این مطالب جستجو می‌کند. در نتیجه کیورد ریسرچ به دلایل زیر مهم است:

• پیداکردن، عباراتی که کاربران جستجو می‌کنند.
• کلمات کلیدی رقبایتان را پیدا کنید.
• کلمات کلیدی کم رقابت را بیابید.
• هدف کاربران از سرچ کلمات را بفهمید.
• ایده‌های جدید برای تولید محتوا را کشف کنید.

تأثیر کیورد ریسرچ در سئو

اصلی‌ترین مراحل بهینه‌سازی سایت برای موتورهای جستجو، کیورد ریسرچ است. سئو باعث می‌شود که صفحات سایتتان بعد از خزیدن و ایندکس‌شدن توسط الگوریتم‌های گوگل و ربات‌ها، جایگاه بهتری را در نتایج گوگل به دست بیاورند. یکی از معیارهایی که این ربات‌ها در نظر می‌گیرند، بررسی کلمات کلیدی حوزه کاری شما و ارتباط آن‌ها با جستجوهای کاربران و محتوای صفحات وب‌سایت شماست.

همچنین تحقیق کلمات کلیدی به شما کمک می‌کند تا ایده‌های بهتری برای پست‌های وبلاگ خود پیدا کنید و به سؤالات دغدغه‌های آنان که به خاطرش در گوگل جستجو می‌کنند، پاسخ دهید و ترافیک سایت خود را افزایش دهید. حتی کیورد ریسرچ به شما کمک می‌کند تا در مورد نام‌گذاری دسته‌بندی‌ها و صفحات محصول و خدمات وب‌سایتتان بهتر عمل کنید.

مراحل انجام کیورد ریسرچ مؤثر

برای انجام کیورد ریسرچ مؤثر باید 8 مرحله ای که در ادامه گفته می‌شود را انجام دهید تا بتوانید کلمات مدنظر حوزه کاری تان را پیدا کنید.

1. تعیین هدف: در ابتدای کار باید بدانید که هدفتان چیست؟ مثلاً می‌خواهید ترافیک زیادی را برای وب‌سایتتان جذب کنید؟ یا فروشتان را افزایش دهید؟ و…

چنین هدف‌گذاری به شما اجازه می‌دهد، کلماتی را انتخاب کنید که به شما در رسیدن به این هدف کمک می‌کند تا از اختصاص‌دادن زمان و هزینه برای کلمات اضافه جلوگیری کنید. همچنین بازاری که در آن رقابت می‌کنید نقش بسیار مهمی را در این مرحله ایفا می‌کند. اگر بازار شما بسیار رقابتی است و رقبای شما نیز روی بخش سئو سرمایه‌گذاری زیادی کرده‌اند، بهتر است با اهداف کوچک‌تر شروع کنید و زمانی که در بخش کوچکی از کلمات کلیدی توانستید رتبه خوبی کسب کنید، می‌توانید یک مرحله به جلو بروید و کلمات بیشتری را مورد هدف قرار دهید.

• شناخت کامل حوزه کاری: بهتر است برای حوزه کاری‌تان یا سایتی که می‌خواهید برای آن کیورد ریسرچ انجام دهید، جستجو کنید. اطلاعاتتان را افزایش دهید تا بتوانید با مشتریانتان نیز به‌خوبی صحبت کنید و همچنین با نیازهای آنها را نیز آشنا شوید. این کار به شما کمک می‌کند که یک دید جامع نسبت به بازار هدف خود داشته باشید. حتی گاهی نیاز است تا چند جلسه با کارفرمای خود صحبت داشته باشید تا فقط اطلاعات کسب کنید.
• تدوین لیست اولیه کلمات کلیدی: در این مرحله می‌توانید از روش طوفان فکری (Brainstorming) استفاده کنید. از کارفرمایان یا همکارانتان بخواهید که کلماتی که به ذهنشان می‌رسد را بیان کنند اینها کلمات کلیدی هستند که برای شروع کیورد ریسرچ به آنها نیاز دارید. این فهرست کلمات را می‌توانید در گوگل شیت یا اکسل ایجاد کنید. این کلمات اولیه بسیار اهمیت دارند، زیرا هنگام استفاده از ابزارهای تحقیق کلمات کلیدی باید این کلمات را وارد کنید.
• تحلیل رقبا: از کلمات کلیدی که در مرحله قبل به دست آورید، استفاده کنید. آنها را در گوگل جستجو کرده و ببینید که کدام سایت‌ها در رتبه‌های بالاتری قرار دارند و آنها را از نظر محتوایی و استفاده از کلمات کلیدی بررسی کنید. همان‌طور که می‌دانید رقابت با برندهای بزرگ سخت است. اما بررسی محتوای صفحاتشان به شما کمک می‌کند. اگر در بین رقبای شما، برند معروفی نیست یا روی سئوی سایتشان چندان زیاد کار نکردند، شانس شما برای دستیابی به جایگاه بالا بسیار بیشتر است.
• استفاده از ابزارها: ابزارها و وب‌سایت‌هایی هستند که می‌توانند به شما در زمینه تحقیق کلمات کلیدی بسیار کمک کنند. می‌توانید کلمات اصلی و پایه‌ای که در مراحل قبل به دست آوردید را در این سایت‌ها وارد کنید و آن‌ها با استفاده از جستجوهایی که در گوگل شده به شما جستجوهای مرتبط را نمایش می‌دهند. می‌توانید لیست کامل کلمات کلیدی را از این ابزارها استخراج کنید و به فایل اولیه خود اضافه کنید.
• هدف‌گذاری کلیدواژه‌ها: پس از استخراج لیست کلمات کلیدی، باید آن‌ها را باتوجه‌به هدفی که کسب‌وکار شما دارد دسته‌بندی کنید. کلماتی که به هم مرتبط هستند را در یک دسته قرار دهید و کلماتی که مربوط به یک موضوع خاص هستند را در دسته جداگانه قرار دهید. به‌عنوان‌مثال کلماتی که به شما ایده تولید محتوای وبلاگ می‌دهند را در یک دسته و کلماتی که مربوط به خرید محصول هستند را در دسته‌ای دیگر قرار دهید.
• تخصیص صفحه: بعد از اینکه کلمات کلیدی را دسته‌بندی کردید باید مشخص کنید که هر دسته از کلمات مناسب کدام صفحه وب‌سایت شما هستند.
• اولویت‌بندی کلمات کلیدی: باتوجه‌به عواملی که در بخش قبل گفتیم، مشخص کنید کدام کلمات کلیدی اهمیت بیشتری برای سایت شما دارند و می‌توانید روی آن‌ها سرمایه‌گذاری کنید. باتوجه‌به فایل شیت یا اکسل شما که اکنون تکمیل شده است، باید ببینید از بین کلمات هر دسته کدام اولویت بیشتر و نتیجه بهتری برای وب‌سایت شما دارند.

ابزار کیورد ریسرچ به عنوان یکی از ابزارهای مهم دیجیتال مارکتینگ به شمار می رود. کیورد ریسرچ چیست اگر بدانید سئو چیست، حتما می دانید که تحقیق کلمات کلیدی یا کیورد ریسرچ از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بوده و باید با دقت زیادی انجام شود. دانستن کلمات کلیدی مقاله و سایر کلمات کلیدی که در صفحات، منوها و صفحات محصول استفاده می شوند نیز از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. در نظر داشته باشید که امروزه ابزار بسیار زیادی برای تحقیق کلمات کلیدی مورد استفاده قرار می گیرد. این ابزار برای تولید محتوا یا سفارش تولید محتوا بر اساس کلیدواژه ها مورد استفاده است. در سئو داخلی و خارجی سایت شما استفاده می شود و به صورت کلی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. در این خصوص ما همراه شما هستیم تا اطلاعاتی را در مورد ابزار تحقیق کلمات کلیدی در اختیار شما قرار دهیم.

ابزار کیورد ریسرچ برای دیجیتال مارکتینگ حیاتی است.

کیورد ریسرچ یعنی چه؟

ابزار کیورد ریسرچ اصولا به چه منظور استفاده می شوند؟ کیورد ریسرچ به چه اقدامی گفته می شود؟ در این قسمت از مقاله قصد داریم در این حوزه با شما صحبت کرده و اطلاعاتی را در اختیار شما قرار دهیم. در ابتدا باید گفت که کلمات کلیدی یا Keywords به عنوان یک عنصر مهم در راستای تبلیغات دیجیتال به شمار می رود. مخاطبین شما معمولا از دایره ای مشخص کلمات استفاده می کنند تا وارد سایت شما شوند. این کلمات چطور به دست می آیند؟ به مراحل انجام تحقیق در مورد کلمات کلیدی، کیورد ریسرچ یا Keyword Research گفته می شود.

ابزار کیورد ریسرچ بخشی مهم از تحقیق در این زمینه را تشخیص می دهند. باید در نظر داشته باشید که خود موتورهای جستجو مانند Google نیز گاها کلماتی را به شما پیشنهاد می دهند که می تواند در زمره کلمات کلیدی سایت شما قرار گیرد. با این وجود استفاده از ابزار در کنار این ترفند ها از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بوده و شما می توانید از آن استفاده کنید. در ادامه بیشتر در خصوص مزایای تحقیق کلمات کلیدی با استفاده از ابزار کیورد ریسرچ با شما صحبت خواهیم کرد.

مزایای استفاده از ابزار تحقیق کلمات کلیدی

ابزار کیورد ریسرچ چه مزایایی دارند که باید مورد بهره برداری قرار گیرند؟ در این خصوص باید گفت که با استفاده از این ابزار شما قادر به تحقیق کامل و جامع در تمامی فیلد های موضوعی کلمات کلیدی مرتبط با سایت خود هستید. از سوی دیگر باید بدانید که ابزار تحقیق کلمات کلیدی به شما اولویت بندی می دهند. گاها سایت شما را ارزیابی کرده و بر این اساس کلمات کلیدی مناسب با سایت شما را ارائه می کنند. از این روی می توان گفت که ابزار کیورد ریسرچ مزایای بسیار زیادی را برای کسب و کار شما به همراه دارند.

ابزار کیورد ریسرچ معمولا به منطقه جغرافیایی شما توجه کرده و بر این اساس کلمات کلیدی را پیشنهاد می دهند. همین امر باعث می شود که سایت شما بتواند راحت تر رتبه های برتر گوگل در ایران را به خود اختصاص دهد. از سوی دیگر نباید از یاد برد که ابزار کیورد ریسرچ باعث می شود سایت شما بهتر شناخته شده و مورد توجه بیشتری قرار گیرد. میزان ورودی سایت شما در صورت استفاده از کلمات کلیدی پیشنهادی از سوی این ابزار بیشتر شده و همین امر باعث می شود سایت شما فروش بهتری را تجربه کند. از دیدگاه بهینه سازی سایت یا سئو نیز باید در نظر داشته باشید که ابزار کیورد ریسرچ از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. پس می توانید با خیال راحت از این ابزار استفاده داشته باشید.

سیستم مادرید توسط دفتر بین المللی سازمان جهانی مالکیت فکری WIPO ، اداره می شود. هر کشوری که در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی عضویت دارد می تواند طرف موافقت نامه یا پروتکل ، یا هر دو قرار بگیرد ، اخذکارت بازرگانی که کشور ایران نیز در سال 1337 عضویت خود را در کنوانسیون پاریس در زمینه حمایت از مالکیت صنعتی و در سال 1382 عضویت خود را در موافقت نامه مادرید و پروتکل آن در مورد ثبت بین المللی علائم همراه با آیین نامه مشترک آن دو ، رسما َ اعلام نموده است.
نظام مادرید در جهان بسیار موفق بوده است . بیش از 70 کشور ( شامل کشورهای صنعتی ، توسعه یافته و در حال توسعه ) طرفدار و عضو این نظام هستند. تقریباَ نصف این کشورها در ده سال گذشته به آن ملحق شده اند و کشورهای زیادی نیز در حال الحاق به آن می باشند که این آینده امید بخشی را برای نظام مادرید در پی خواهد داشت. امتیاز استفاده از این سیستم در ساده ، ارزان و موثر بودن آن می باشد. یعنی تنها به وسیله یک تقاضانامه بین المللی واحد به یک زبان ( فرانسوی ) و پرداخت یک تعرفه به فرنک سوئیس، تحصیل و تامین حمایت از علائم تجاری یا خدماتی در کشورهای تعیین شده در فرم درخواست میسر می گردد.
در این مقاله به سیستم کلی روند ثبت علائم یعنی سیستم بروکراتیک و تشریفاتی موافقت نامه می پردازیم. شایان ذکر است که قبل از ثبت بین المللی یک علامت تحت پوشش موافقت نامه مادرید ، آن علامت باید در کشور مبدا ثبت شده باشد. به این ترتیب با توجه به ماده 3 بند 1 موافقت نامه می توان مراحل ذیل را در ثبت یک علامت تجاری قائل بود :
1. تکمیل فرم تقاضانامه ثبت علامت
تقدیم اظهارنامه برای ثبت بین المللی از جانب اداره مبدا بایستی ظرف مدت دو ماه از تاریخ ثبت اساسی به دفتر بین الملل صورت گیرد.
2. ارائه به اداره کشور مبدا
3. مطابقت مشخصات علامت مورد تقاضا در تقاضانامه ارائه شده با مشخصات موجود در دفتر ثبت ملی.
4. صدور گواهی و همچنین ذکر شماره های تشکیل پرونده و ثبت علامت در کشور مبدا و نیز تاریخ تقاضانامه برای ثبت بین المللی
5. ارائه مدارک تکمیل شده با همه ضمائم به دفتر بین المللی

• وجوه عمده موافقت نامه مادرید

_ درخواست کننده می بایست تبعه کشوری باشد که طرف قرارداد موافقتنامه یا دارنده اقامتگاه یا مقر حقیقی و موثر صنعتی با تجارتی در چنین کشوری باشد.
_ مبتنی بودن اظهارنامه بین المللی بر ثبت ملی در کشور مبدا که ثبت اساسی نام دارد.
_ ثبت بین المللی از طریق اداره علائم تجاری کشور مبدا به دفتر بین المللی وایپو تسلیم گردد.
همان طور که ذکر شد این سیستم به وسیله دفتر بین المللی وایپو اداره می شود، هر کشور عضو کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی می تواند عضو موافقت نامه یا پروتکل یا هر دو آن ها گردد. تقاضای بین المللی باید توسط کشور مبدا به دفتر بین المللی تقدیم شود و در صورتی که تقاضای بین المللی مستقیماَ توسط متقاضی به دفتر بین المللی ارائه شود فاقد اعتبار بوده و مسترد می گردد. دفتر بین المللی تقاضانامه را از نظر داشتن شرایط لازم و تطبیق آن با مفاد موافقت نامه یا پروتکل و مقررات اجرایی مشترک به ویژه آن هایی که مربوط به تعیین کالاها و خدمات و طبقه آن ها می باشد و همچنین این که آیا تعرفه ها و هزینه های درخواستی پرداخت شده یا خیر، را مورد بررسی قرار می دهد.

• هزینه ثبت علامت در موافقت نامه مادرید

هزینه هایی که برای ثبت علامت در موافقت نامه مادرید پیش بینی شده است عبارتند از :
_ حق الثبت اساسی ، جهت پوشش دادن هزینه های دفتر بین الملل مرتبط با ثبت بین المللی.
_ حق الثبت تکمیلی ، که برای تعیین کشورهای مورد نظر برای تحصیل حمایت می باشد و هزینه آن برای تمام کشورها یکسان است.
_ حق الثبت ضمیمه ای، زمانیکه فهرست کالاها و خدمات درخواست شده جهت حمایت بیش از سه طبقه از طبقه بندی بین المللی باشد.
_ به موجب موافقتنامه اداره هر یک از کشورهای تعیین شده ظرف مدت یک سال حق اعلام رد حمایت طبق قوانین داخلی کشور خویش به همراه دلایل کافی به دفتر بین الملل را دارد در صورت عدم دریافت اخطار در محدوده زمانی فوق ، حمایت از علامت در آن کشور از همان تاریخ ثبت بین المللی اعمال خواهد شد. اخطار رد حمایت می تواند شامل تمام یا برخی از کالاها یا خدمات مورد تقاضا باشد.
ثبت بین المللی بایستی هر ده سال یک بار با پرداخت تعرفه های مشخص تجدید شود، شش ماه قبل از تاریخ انقضاء علامت دفتر بین المللی یادداشتی را برای دارنده علامت یا وکیل وی جهت تجدید علامت ارسال خواهد کرد.

پیش از سال 1964 نام خانوادگی نمی توانست به عنوان علامت تجاری برگزیده شود. اخذکارت بازرگانی به موجب قانونی که در این سال به تصویب رسید " ثبت نام خانوادگی به عنوان علامت تجاری مانع از به کار گرفتن نامی با تلفظ مشابه ( و نگارش متفاوت ) نمی شود ، ولی اگر استفاده از این نام مشابه به کسی که نام خود را به عنوان علامت تجاری ثبت نموده ، ضرر وارد سازد ، او می تواند از دادگاه بخواهد که یا علامت جدید را تحت مقررات و ضوابط درآورد و یا استفاده از آن را ممنوع سازد".
به عبارت دقیق تر یک شخص حقیقی می تواند نام خانوادگی یا نام مستعار خود را به عنوان علامت تجاری ثبت نماید.
این قانون در عمل با اشکالات مختلفی رو به رو شد : برای مثال بعد از به اجرا درآمدن قانون 1964 دعاوی بسیاری در دادگاه ها مطرح شد که در اغلب شرایط محاکم راه حل " تحت ضوابط و مقررات درآوردن " بدون ممنوعیت به کار بردن اسم مشابه را برگزیدند.
در برخی شرایط نیز دادگاه ها به این نتیجه رسیدند که عمل " تحت ضوابط و مقررات درآوردن " ساده برای پیشگیری از پیدایش ابهام کافی نیست ، از این روی استفاده از علامت تجاری دوم " نام مستعار " را ممنوع کردند.
در شرایط کنونی ثبت نام خانوادگی به عنوان علامت تجاری ممکن است. قانون 4 ژانویه 1991 راه حل پیش بینی شده قانون 1964 را تا حدودی تغییر داده ، به موجب قانون جدید " ثبت یک علامت تجاری مانع از استفاده از همان علامت و یا علامت مشابه به مثابه نامگذاری اجتماعی ، اسم تجاری و یا علامت تجاری نمی شود ، به شرط اینکه این بهره گیری ناشی از عملکرد " همراه با حسن نیت " شخص ثالث باشد که از نام خانوادگی خود استفاده کرده است " . با وجود این اگر بهره برداری به منافع صاحب اولیه علامت ثبت شده ضرر و زیان وارد کند ، او می تواند از دادگاه بخواهد که یا " محدودیت " و یا " ممنوعیت " ایجاد نماید.
بنابراین به نظر می رسد که یک صاحب نام مشابه و با " حسن نیت " نمی تواند از آن به عنوان علامت تجاری و صنعتی بهره گیرد ، بلکه تنها می تواند آن را به عنوان یک نامگذاری اجتماعی ، اسم تجاری و یا نشانه مورد استفاده قرار دهد ، برای نمونه ادوارد لوکلرک ( مالک یکی از بزرگ ترین مجموعه فروشگاه های زنجیره ای در اروپا ) موفق شد تا در مقابل یک محکمه قضایی حکم ممنوعیت استفاده از " لوکلرک " توسط برادرش میشل لوکلرک ، در علامت تجاری " روک اکلرک " (Roc Eclerc) را بگیرد.
به طور کلی راه حل قانون 1991 ، که در مجموعه قوانین مالکیت صنعتی فرانسه درج شده است ، ضمن تاکید بر رویه قضایی سال های گذشته می گوید ، که اگر شخص ثالث می خواهد از نام خود به عنوان نام اجتماعی، اسم تجاری یا نشانه استفاده کند ، بایستی با حسن نیت بوده و در موسسه ای که قصد بهره گیری از نام وی را دارد ، پست مدیریت به عهده داشته باشد. در غیر این صورت اگر مثلاَ به عنوان یک کارگر و به موجب " قرارداد واگذاری نام " استفاده از نام خود را به شرکت واگذار نماید ، این عمل ممنوع است و ممکن است شخص ثالث به عنوان جاعل علامت و ایجاد کننده ابهام و گمراهی در افکار عمومی ، تحت پیگرد و محکومیت قرار گیرد.
در ایران ، به موجب قانون تجارت ، ( مواد 582-576 ) اسم تجاری تاجر می تواند هم " نام خانوادگی " او و هم نام تقننی او باشد. در شرایط کنونی حمایت از اسم تجاری دشوار است ، زیرا ماده 582 قانون تجارت ثبت اسم تجاری را به آیین نامه ای موکول کرده است که وزارت دادگستری باید تهیه کند و آیین نامه مزبور تا به حال به تصویب نرسیده است ، بنابراین فعلاَ ثبت اسم تجاری در ایران مشکل است ، در نتیجه اشخاصی که می خواهند نام تجاری آن ها حمایت شده ، محفوظ بماند اغلب آن را به عنوان " علامت تجاری " به ثبت می رسانند ، ناگفته نماند که اگر اسم تجاری تاجر همان نام خانوادگی او باشد، به موجب مقررات قانون سجل احوال فعلاَ می تواند دیگری را از استعمال آن منع کند، ولی اگر اسم تجاری تاجر نام مقننی او باشد، این حمایت مشکل است مگر همان ثبت آن به عنوان علامت تجاری.
اضافه می شود که در برخی از موسسات ، بنیان گذاران ، نام خانوادگی خود را به عنوان نام تجاری به موسسه می دهند و بعدها همین نام به " علامت تجاری " و " صنعتی " محصولات تبدیل می شود ، برای مثال می توان از لوئیس " رنو " ، هانری " نستله " ، توماس " لیپتون " ... یاد نمود.

به طور کلی ثبت برندهای تجاری را به ثبت برند در ایران و ثبت برندهای بین المللی (مادرید) تقسیم می کنند. گرفتن کارت بازرگانی فوری ثبت برند در ایران شامل ثبت برند فارسی و ثبت برند لاتین می شود که ثبت برند لاتین در ابتدا نیازمند اخذ کارت بازرگانی می باشد.

• ثبت علامت تجاری (برند ) در ایران

ماده 1 قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات در تعریف برند مقرر می دارد: برند عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش ، تصویر ، رقم ، حرف ، عبارت ، مهر ، لفاف و غیر آن که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی ، تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت و یا محصول یک شهر و یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود.

بر اساس تبصره 1 قانون ثبت علائم تجارتی و اختراعات مصوب اول تیرماه 1310، ثبت برند در ایران اختیاری است مگر در مواردی که دولت آن را اجباری نماید. لذا، ثبت علامت تجاری مطابق آئین نامه ی آن اجباری نیست. یعنی اگر کسی برند برای کالای خود انتخاب کرد و استعمال نمود و آن را به ثبت نرسانید قانون وی را الزام نمی کند. ولی ماده ی 2 اضافه می کند: "حق استعمال انحصاری علامت تجاری فقط برای کسی شناخته خواهد شد که علامت خود را به ثبت رسانیده باشد".

به موجب مصوبه ی سوم اردیبهشت 1328 هیاًت وزیران، ثبت علائم برای هر یک از این موارد اجباری است:
الف) داروهای اختصاصی مورد استفاده ی طبی
ب) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص عرضه می شوند
ج) آب های گازدار
ه) لوازم آرایش که برای استعمال مستقیم بر روی پوست انسان به کار می رود.

نکاتی در خصوص برند:

1. برند قابل نقل و انتقال است و باید وفق مقررات قانون ثبت علائم و اختراعات ایران به ثبت برسد.
2. اجازه استفاده از برند ثبت شده به دیگران در ایران باید به ثبت برسد.
3. برای علامت گواهی ثبت علامت صادر خواهد شد.
4. مدت اعتبار ثبت علامت برای هر بار 10 سال است.
5. برای ثبت چند علامت باید به تعداد آن ها اظهارنامه جداگانه داده شود.
6. شما با داشتن کارت بازرگانی شخصی ( حقیقی ) می توانید 3 برند تجاری و با کارت بازرگانی شرکتی ( حقوقی ) می توانید 10 برند تجاری را ثبت نمایید. موارد ذکر شده در رابطه با جواز کسب نیز به همین روال می باشد.

مدارک مورد جهت ثبت برند عبارت است از:

الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی ( شرکتی بودن )
1. کپی شناسنامه یکی از دارندگان امضای مجاز شرکت
2. کپی مدارک شناسایی مدیر عامل و کلیه دارندگان امضای مجاز شرکت
3. کپی از روزنامه رسمی تاسیس و آخرین تغییرات
4. کپی از جواز تاسیس یا پروانه بهره برداری یا نامه ای از ارگان مربوطه که این شرکت به آن فعالیت اشتغال به کار دارد یا کپی از کارت بازرگانی جهت ثبت علامت یا اسم در طبقه واردات
5. در صورت لاتین بودن برند، کپی کارت بازرگانی مدیر عامل
6. ده عدد پرینت رنگی از لوگو یا اسم تجاری سایز ده در ده
7. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
8. اصل مهر شرکت
9. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
10. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی

• ثبت برند بین المللی ( مادرید )

حقوق مالکیت معنوی در شاخه ثبت علائم تجاری با توسعه تجارت بین المللی ابعاد تازه جهانی پیدا کرده است. بنابراین تنها صحبت از قانون داخلی و ملی طرفدار ندارد بلکه امروزه قوانین تقریباَ متحدالشکلی در قالب موافقت نامه و کنوانسیون های بین المللی ایجاد شده است که بستر حمایت جهایت از این برند را فراهم نموده است.

سیستم مادرید توسط دفتر بین المللی سازمان جهانی مالکیت فکری WIPO ، اداره می شود. هر کشوری که در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی عضویت دارد می تواند طرف موافقت نامه یا پروتکل، یا هر دو قرار بگیرد که کشور ایران نیز در سال 1337 عضویت خود را در کنوانسیون پاریس در زمینه حمایت از مالکیت صنعتی و در سال 1382 عضویت خود را در موافقت نامه مادرید و پروتکل آن در مورد ثبت بین المللی علائم همراه با آیین نامه مشترک آن دو ، رسماَ اعلام نموده است.

مدارک لازم جهت ثبت بین المللی برند به قرار ذیل است:

1- ارائه نامه درخواست جهت ثبت بین المللی علامت خطاب به اداره ثبت علایم تجاری با درج اسامی کشورهای مورد نظر
2- ارائه معرفی نامه بر روی سربرگ شرکت همراه با امضای مدیران و دارندگان حق امضا و با مهر شرکت برای اشخاص حقوقی و در صورت مراجعه وکیل رسمی ارائه وکالت نامه دادگستری
3- ارائه کپی مصدق شناسنامه و کارت ملی مدیران و دارندگان حق امضای شرکت و روزنامه تاسیس و آخرین تغییرات شرکت برای اشخاص حقوقی و ارائه کپی مصدق شناسنامه و کارت ملی برای اشخاص حقیقی و در صورت مراجعه به وکیل رسمی ارائه وکالت نامه دادگستری
4- ارائه اصل گواهی ثبت علامت تجاری در ایران جهت رویت و کپی آن جهت رویت و کپی آن جهت ضبط در پرونده یا ارائه کپی مصدق گواهی ثبت علامت تجاری
5- تکمیل فرم مخصوص لاتین
6- ارائه برگ محاسبه هزینه ها
7- رسید مربوط به پرداخت هزینه بررسی اظهارنامه بین المللی

شرکتی سهامی خاص شرکتی است بازرگانی که تمام سرمایه آن منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده و سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام ، پلمپ دفاتر محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.
در صورتی که قصد دارید شرکت خود را به صورت سهامی خاص ثبت نمایید شرایط زیر را باید فراهم کنید :
پنج نفر اعضاء که 3 نفر عضو هیئت مدیره و 2نفر بازرس اصلی و علی البدل می باشند.
حداقل سرمایه جهت ثبت یک شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال برابر با یکصد هزار تومان می باشد.
در بدو تاسیس حداقل 35% سرمایه به صورت نقدی باید به حساب شرکت تودیع شود.
موسسین شرکت، نسبت به کلیه اعمال و اقداماتی که به منظور تاسیس و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند، مسوولیت تضامنی دارند.

• تنظیم صورتجلسه موسسین در ثبت شرکت های سهامی خاص

تذکر : در موقع تنظیم صورتجلسه مجمع عمومی موسس وفق دستور ماده 101 قانون تجارت هیات رئیسه ای مشتمل بر یک رئیس و دو ناظر و یک منشی از بین سهامداران انتخاب و سپس رئیس رسمیت جلسه را اعلام و نسبت به موضوعات ذیل اتخاذ تصمیم کرده و ذیل صورتجلسه توسط هیات رئیسه امضاء می شود.
الف ) تصویب اساسنامه
ب) انتخاب هیات مدیره
ج) انتخاب بازرسان
د) انتخاب روزنامه کثیرالانتشار جهت درج آگهی های شرکت

• نمونه صورتجلسه مجمع عمومی موسس

مجمع عمومی موسسین شرکت .................. سهامی خاص در تاریخ ................... روز ....................... ساعت .............................. با حضور کلیه سهامداران در محل شرکت واقع در تبریز – خیابان ......................................................................................... نشکیل و در اجرای ماده 101 قانون تجارا :
1. آقای / خانم ..................... به شماره شناسنامه ...................... به سمت رئیس
2. آقای / خانم ..................... به شماره شناسنامه ...................... به سمت ناظر
3. آقای / خانم ................... به شماره شناسنامه ........................ به سمت ناظر
و یا ..................................
4. آقای / خانم ....................... به شماره شناسنامه .......................... به سمت منشی جلسه انتخاب و سپس رئیس جلسه رسمیت مجمع را اعلام و در خصوص موضوعات ذیل بحث و بررسی گردید :
1. تصویب اساسنامه
2. انتخاب اعضای هیات مدیره
3. انتخاب بازرسان
4. انتخاب روزنامه کثیرالانتشار جهت درج آگهی های شرکت
5. تعیین سهامداران و تعداد سهام هر یک از آنان
بعد از بحث و بررسی با اتفاق آراء به شرح ذیل اتخاذ تصمیم گردید.
الف ) اساسنامه شرکت در .............. ماده و ............. تبصره به تصویب کلیه موسسین رسید و ذیل صفحات آن امضاء شد.
ب) نامبردگان ذیل به عنوان اعضای هبات مدیره برای مدت 2 سال انتخاب شدند.
1.
2.
3.
4.
ج) در اجرای ماده 147 قانون تجارت آقای / خانم ......... فرزند ................. شماره شناسنامه ................ ساکن ............................................................................................... به عنوان بازرس علی البدل برای مدت یک سال انتخاب و با امضای ذیل این صورتجلسه قبولی خود را برای انجام وظایف مربوطه اعلام کردند.
د) روزنامه کثبرالانتشار ........................... برای درج آگهی های شرکت انتخاب شد.
ه) کلیه سهامداران به آقای / خانم .....................( احدی از سهامداران – وکیل رسمی شرکت – عضو هیات مدیره ) وکالت می دهند ضمن مراجعه به اداره ثبت شرکت ها و پرداخت حق الثبت نسبت به امضای ذیل ثبن اقدام کند.
رئیس جلسه ناظر جلسه
نام و نام خانوادگی و امضاء نام و نام خانوادگی و امضاء
ناظر جلسه منشی جلسه
نام و نام خانوادگی و امضا نام و نام خانوادگی و امضا
فهرست سهامداران حاضر در جلسه مجمع عمومی موسسین
نام سهامدار – تعداد سهام – درصد تعهدی – درصد پرداخت شده – امضاء سهامداران
نام سهامدار تعداد سهام درصد تعهدی درصد پرداخت شده امضاء سهامداران
1. ...... ........... .............. ............... .................
2. ...... ........... .............. ............... .................
3. ...... ........... .............. ............... .................
4. ...... ........... .............. ............... .................
5. ...... ........... .............. ............... .................
6. ...... ........... .............. ............... .................

برای فعالیت های بیمه ای در مناطق آزاد ، ضوابط خاصی حاکم است که در قالب " مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد " طی مصوبه شماره 24117 / ت 22117 ه مورخ 8 / 6/ 1379 به تصویب هیات وزیران رسیده است. پلمپ دفاتر در ماده 2 این مصوبه انجام عملیات بیمه ای در مناطق آزاد ، در دو چارچوب ذیل مجاز دانسته شده است :
الف- شرکت سهامی و یا تعاونی بیمه
ب- موسسه نمایندگی و یا کارگزاری بیمه
بنابراین فقط از هفت نوع شرکت تجاری پیش بینی شده در قانون تجارت فقط در قالب دو نوع شرکت سهامی یا تعاونی می توان در مناطق آزاد شرکت بیمه ای تاسیس کرد.
به موجب ماده 4 مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران حداقل سرمایه برای موسسات بیمه ، نمایندگی و کارگزاری بیمه به قرار ذیل است :
1. موسسات بیمه مستقیم با سرمایه حداقل پانزده میلیارد ریال تشکیل می شوند که باید حداقل پنجاه درصد آن به صورت نقد پرداخت شده باشد.
2. موسسات بیمه متقابل با سرمایه حداقل دویست میلیون ریال تشکیل می شوند که باید حداقل پنجاه درصد آن به صورت نقد پرداخت شده باشد.
3. موسسات بیمه اتکایی با سرمایه حداقل هشتاد و پنج میلیارد ریال تشکیل می شوند که باید حداقل پنجاه درصد آن به صورت نقد پرداخت شده باشد.
4. مؤسسات‌ نمایندگی‌ و یا کارگزاری‌ بیمه‌ با سرمایه‌ حداقل‌ سیصد میلیون‌ ریال‌ تشکیل‌ می‌شوند که‌ باید حداقل‌ پنجاه‌ درصد آن‌ به‌ صورت‌ نقد پرداخت‌ شده‌ باشد.
تبصره 1 : هر گونه تعدیل در ارقام مندرج در این ماده هر 2 سال یک بار موکول به پیشنهاد مشترک دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد و بیمه مرکزی ایران و تصویب هیات وزیران است .
تبصره 2: سهامداران خارجی موسسات موضوع این آیین نامه سهم الشرکه ریالی خود را باید به ارزهای مورد قبول بانک مرکزی ایران پرداخته و یا گواهی تبدیل ارز را ارائه نمایند.
تبصره 3: وجوه سرمایه موضوع این ماده باید نزد یکی از بانک های مورد تایید بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران که ترجیحاَ در مناطق آزاد دارای شعبه باشد واریز شود.
طبق مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد بر خلاف سایر انواع شرکت های تجاری، تاسیس و ثبت شرکت ها و موسسات بیمه در مناطق آزاد مستلزم اخذ مجوز از شرکت بیمه ی مرکزی ایران می باشد. لذا ثبت موسسات و شرکت های بیمه در منطقه موکول به ارائه مجوز ثبت که توسط بیمه مرکزی ایران صادر می شود و ثبت هر گونه تغییرات بعدی در اساسنامه ، میزان سرمایه و سهام موسساتی که به ثبت رسیده باشند موکول به ارائه موافقت بیمه مرکزی ایران است.
برای تحصیل مجوز ثبت ، مدارک و اطلاعات ذیل باید به بیمه مرکزی ایران تسلیم شود :
الف ) اساسنامه موسسه
ب) میزان سرمایه موسسه ، رسید یا گواهینامه تعهد پرداخت آن
پ) سهام نقدی و غیرنقدی و نحوه پرداخت آن
ت) صورت اسامی سهامداران ، بازرسان و مدیران و تابعیت و تعداد سهام هر یک از آن ها
ه) اسناد و مدارک و اطلاعات دیگری که معرف صلاحیت مالی و فنی موسسه و حسن شهرت مدیران آن باشد.
تبصره : مجوز ثبت شده برای مدت 6 ماه اعتبار دارد. در صورت عدم ثبت موسسه ظرف مهلت مذکور باید مجدداَ مجوز ثبت تحصیل شود.
به موجب ماده 7 آیین نامه نامبرده ، بیمه مرکزی ایران موظف است ظرف 30 روز از تاریخ تسلیم آخرین مدارک و اطلاعات خواسته شده با رعایت ماده 28 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری – صنعتی جکهوری اسلامی ایران و مصوب 1372 و مقررات این آیین نامه نظر خود را اعم از قبول یا رد تقاضا به طور کتبی به سازمان اعلام نمایند.
چنانچه متقاضی به نظر اعلام شده اعتراض داشته باشد می تواند ظرف 30 روز اعتراض خود را به مجمع عمومی بیمه ایران تسلیم کند. تصمیم مجمع مزبور قطعی و لازم الاجرا است.
بیمه مرکزی ایران با دریافت گواهی ثبت موسسه در منطقه ، پروانه فعالیت برای بیمه اتکایی، یک یا چند رشته بیمه مستقیم و یا هر دو را صادر خواهد کرد.

• تاسیس شعبه یا نمایندگی بیمه

مقررات مربوط به مناطق آزاد فقط دو حوزه فعالیت اقتصادی را مجاز به تاسیس شعبه در مناطق آزاد توسط شرکت های ایرانی دانسته است که عبارتند از :
الف ) عملیات اعتباری و بانکی
ب) عملیات بیمه
در ماده 1 از " مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد " ( مصوب 1379 با اصلاحات مصوب 1382 ) شعبه اینچنین تعریف شده است : " شعبه ، واحد تابعه یکی از موسسات بیمه ایرانی که در چارچوب موضوع و وظایف موسسه اصلی تحت نام و مسئولیت آن در منطقه فعالیت می کند ."
همچنین در تبصره 3 ماده 2 مقررات مزبور آمده است : " موسسات بیمه ایرانی مشمول مقررات قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری ( اعم از دولتی و غیردولتی ) مجاز به فعالیت در مناطق آزاد به یکی از اشکال ذیل می باشند :
الف- تاسیس شعبه و ایجاد نمایندگی با رعایت قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ب- تاسیس موسسه بیمه با مشارکت اشخاص حقیقی و حقوقی داخلی و خارجی در چهارچوب مقررات این آیین نامه "

علائم تجاری ، صنعتی یا خدماتی ، نشانه هایی هستند که برای معرفی کالاها و محصولات صنعتی و یا خدماتی از لحاظ کیفیت و ضمانت مرغوبیت جنس آن ها مورد استفاده قرار می گیرند.اخذکارت بازرگانی این علائم ممکن است اسامی مرکب شامل نقش ، تصویر و کلمه بوده یا به صورت تقننی مانند ادکلن عقرب یا به صورت اسم منطقه و شهر و بالاخره به شکل علامت و ترسیمات و غیره باشد.
علامت تجاری نه تنها باید با سایر علایم تجاری تمایز و تفاوت داشته باشد و با نوع و جنس کالا نیز ارتباط تنگاتنگ نشان دهد ، بلکه باید توام با ابتکار و نوآوری ترسیم و تنظیم گردد و از اسامی عام و گمراه کننده در علامت استفاده نشود، مثلاَ کلمه " شکر " را که عام و ویژه کالا و جنس خاص است ، نمی توان به عنوان علامت انتخاب نمود.

• نحوه ثبت علائم تجاری

جهت ثبت علامت تجاری باید کلیه ی مدارک قانونی فراهم باشد و کل مراحل قانونی ثبت طی شود.

• مدارک مورد نیاز برای ثبت علامت تجاری عبارتند از:

1- تسلیم اظهارنامه اینترنتی
2- مدارک مثبت هویت متقاضی
الف) اشخاص حقیقی: کپی شناسنامه و کپی کارت ملی
ب) اشخاص حقوقی: آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت کپی شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاء
3- مدارک نماینده قانونی:چنانچه تقاضا توسط نماینده قانونی (وکیل،دارنده یا دارندگان حق امضا برای اشخاص حقوقی و ....) به عمل آید مدارک آن ضمیمه گردد.
4-10 نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر از علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
5- در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
6- ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط
7- استفاده از حق تقدم:چنانچه متقاضی ثبت بخواهد به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم (حداکثر 6 ماه) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
نکته: در صورتی که در تصویر علامت یا نام مورد نظر شما جهت ثبت کلمه یا حروف لاتین استفاده نشده باشد، ارائه ی کارت بازرگانی الزامی نخواهد بود.

• مراحل ثبت نام در سامانه

ابتدا به پایگاه اینترنتی مالکیت صنعتی ( قسمت ثبت علائم تجاری ) مراجعه نمایید. سپس وارد اولین مرحله ثبت نام شده و مراحل ثبت نام را به ترتیب ذیل گام به گام طی نمایید.
- انتخاب نوع اظهارنامه
درج مشخصات مالک ( در این قسمت مشخصات شخص حقیقی یا حقوقی را در سیستم وارد کنید و چنانچه فرد از وکیل یا نماینده قانونی استفاده می کند مشخصات او را درج نمایید ) .
- انتخاب نوع اظهارنامه
- بارگذاری مدارک ذکر شده (مدارک مورد نیاز را باید برای ثبت اینترنتی اسکن کرد)
- بررسی دوباره و تایید اطلاعات و مدارک
- پرداخت هزینه ثبتی از طریق اینترنت
- دریافت شماره اظهارنامه و رمز از طریق تلفن ( پس از اتمام مراحل ثبت نام و تکمیل آن ، سیستم نام کاربری، کلمه عبور و کد رهیگیری را به شخص می دهد ).
بعد از طی این مراحل ، متقاضی می بایست نسخه تایید شده را امضا و همراه با سایر مدارکی که قبلاَ برابر با اصل شده اند ، به انضمام فیش به آدرس مرکز ارسال نماید.
پس از ارائه ی مدارک ، کارشناس مربوطه رسیدگی نهایی کرده و نتیجه را اعلام می نماید. نتیجه ممکن است ثبت برند و یا رد برند باشد.
طبق ماده 9 قانون ثبت علائم و اختراعات : در موارد ذیل متصدی شعبه مذکور در ماده 6 تقاضای ثبت را رد خواهد کرد :
1. در صورتی که علامت مخالف مقررات قانون باشد.
2. در صورتی که علامت قبلاَ به اسم دیگری ثبت شده و یا شباهت علامت با علامت دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارند به اشتباه بیندازد.
اما چنانچه تقاضای ثبت علامت از طرف متصدی شعبه ثبت علائم قبول گردد ( و یا در صورت رد ، حکم قطعی دایر بر قبول آن از طرف دادگاه صادر گردد ) علامت مزبور با تمام مشخصات در روزنامه رسمی منتشر خواهد شد.

• نحوه ی پیگیری درخواست

پاسخ اداره از طریق بخش پیگیری اظهارنامه و خلاصه پرونده قابل مشاهده است و تمامی مکاتبات در خصوص اظهارنامه از طریق همین سامانه ، بخش ثبت انواع درخواست (رفع نقص، پرداخت حق الثبت، تمدید، انتقال و ...) امکان پذیر است.
همچنین فرآیند پیگیری و تکمیل در سامانه از طریق پیامک و ایمیل نیز قابل پیگیری است. لذا می بایست آدرس ایمیل و شماره همراه معتبر بوده و متعلق به رابط پیگیری باشد تا متقاضی در پیگیری اداری با مشکل مواجه نگردد.

• آشنایی با دلالی و حق العمل کاری

الف- دلالی
دلال کسی است که طرفین معامله را به یکدیگر نزدیک و معرفی نموده شرایط و خصوصیات معامله را برای طرفین تشریح کرده و سعی می کند با تطبیق منافع طرفین، معامله را جوش دهد و بعضی اوقات در تنظیم سند معامله نیز همکاری می نماید. ثبت شرکتها ماده 335 قانون تجارت دلال را به شرح ذیل تعریف می کند : " دلال کسی است که در مقابل اجرت واسطه انجام معاملاتی شده یا برای کسی که می خواهد معاملاتی نماید، طرف معامله پیدا می کند. اصولاَ قرارداد دلالی تابع مقررات راجع به وکالت است."
طبق بند 3 ماده 2 قانون تجارت هر قسم عملیات دلالی تجارتی محسوب می شود و دلال تاجر شناخته می شود. مراجعه به دلال برای انجام معامله جز در مورد معاملات بورس اجباری نیست و طرفین معامله آزادند به دلال مراجعه نمایند یا خیر. ولی چون شناسایی طرف معامله کار آسانی نیست و تجار مخصوصاَ در مواردی که آشنایی به وضع محل نداشته باشند و خارجی باشند باید وقت زیادی را صرف پیدا کردن طرف معامله نمایند، ترجیح می دهند به اشخاصی که کارشان واسطه معاملات است مراجعه کرده و با پرداخت مبلغ مختصری به عنوان حق دلالی مشتریان معتبر پیدا کنند. به این جهت در گذشته که وسایل نشر اطلاعات و تبلیغات مانند زمان حاضر وجود نداشت و شغل دلالی اهمیت زیادی داشت، در بعضی از کشورها شغل دلالی جنبه رسمی و دولتی داشت. این ترتیب هنوز در معاملات بورس معمول است و کارگزاران بورس باید پروانه رسمی در دست داشته باشند و حتی معاملات بورس در انحصار کارگزاران بورس قرار دارد و افراد نمی توانند شخصاَ در معاملات بورس شرکت کنند.
در ایران شغل دلالی آزاد بوده و قانون تجارت نیز که مقرراتی را برای دلالی پیش بینی کرده است، هیچ گونه شرطی برای احراز سمت دلالی قائل نشده است. با تغییرات و توسعه ای که در تجارت پیدا شده برای جلوگیری از سوء استفاده و نادرستی لزوم قانون مخصوصی برای تصدی به شغل دلالی احساس گردید و قانون 7 اسفند ماه 1317 راجع به دلالان شرایطی برای مبادرت به عملیات دلالی پیش بینی کرده و شغل دلالی را منوط به داشتن پروانه نموده است. با وجود این مقررات هنوز افرادی هستند که به طور مداوم یا اتفاقی دلالی می کنند و دادگاه های ایران نیز در این مورد سخت گیری نمی نمایند و در اغلب موارد با وجود آنکه شخصی که مدعی دلالی است، فاقد پروانه است در مورد استحقاق او به اجرت به نفع او حکم صادر کرده اند.
طبق ماده 1 قانون راجع به دلالان تصدی به هر نوع دلالی منوط به داشتن پروانه است و ماده 7 قانون مزبور سه نوع دلالی را تصریح کرده است : دلالی معاملات ملکی، دلالی معاملات تجاری و دلالی معاملات خوار و بار و سایر امور شهری که برای هر کدام از آن ها پروانه علیهده لازم است. به این معنی که اگر یک نفر بخواهد به دلالی هر سه نوع این معاملات مبادرت ورزد، باید سه پروانه از سه مقام مختلف اخذ کند.
علاوه بر سه نوع دلالی بالا یک نوع دلالی دیگر نیز طبق قانون بورس پیش بینی شده است که کارگزار نامیده می شود. و تشریفات دلالی و اخذ پروانه مربوط تابع قانون بورس می باشد.
طبق تصویب نامه 3 تیر ماه 1323 مرجع صدور پروانه دلالی معاملات بازرگانی وزارت اقتصاد است و طبق ماده یک تصویب نامه مورخ 21 مرداد 1319 مرجع صدور پروانه دلالی معاملات ملکی اداره کل ثبت اسناد و املاک می باشد.
طبق ماده 2 قانون راجع به دلالان : " پروانه دلالی با رعایت احتیاجات محلی فقط به اشخاصی داده می شود که دارای شرایط ذیل باشند :
1. داشتن بیست و پنج سال تمام و انجام خدمت نظام یا داشتن گواهی نامه معافیت یا آماده به خدمت.
2. تابعیت ایران
3. داشتن گواهی نامه ششم ابتدایی و یا دادن امتحان برابر آن
4. داشتن اطلاعات فنی متناسب با اموری که عهده دار دلالی آن هستند.
5. عدم شهرت به نادرستی
6. نداشتن محکومیت به ارتکاب جنایت و ورشکستگی به تقصیر و کلاهبرداری و خیانت در امانت و سرقت به گواهی مقامی که وزارت دادگستری معین می کند.
7. دادن وجه الضمان یا ضمانت نامه یا وثیقه مطابق ماده 3. "
ماده 3 قانون راجع به دلالان راجع به بند 7 بالا مقرر می دارد : " کسی که می خواهد تصدی به دلالی نماید، برای جبران خسارتی که ممکن است، قانوناَ از عملیات او متوجه اصحاب معامله شود، باید به یکی از طرق ذیل تامین بدهد :
1. پرداخت وجه الضمان
2. دادن وثیقه غیرمنقول و یا سهام
3. ضمانت یکی از تجار معتبر یا بانک
میزان وجه الضمان و وثیقه و مبلغ ضمانت و مدت و ترتیب تجدید آن با در نظر گرفتن نوع دلالی و آیین نامه ای که به تصویب هیئت وزیران می رسد تعیین خواهد شد. "
تامین مقرر در این ماده برای جبران خساراتی است که ممکن است از عمل دلال به طرفین معامله وارد شود و به این جهت ماده 4 قانون مزبور مقرر می دارد که : " نسبت به وجه الضمان یا ضمانت نامه یا وثیقه کسانی که از جهت مداخله دلال به عنوان دلالی در امور مربوط به آن بستانکار شده اند، بر سایر بستانکاران دلالی رجحان خواهند داشت."
و طبق ماده 5 همان قانون : " وجه الضمان یا ضمانت نامه یا وثیقه در صورتی رد خواهد شد که دلال از دلالی ممنوع شده و یا خود او از دلالی کناره گیری کند و در هر صورت حساب او با کسانی که از جهت دلالی به او مراجعه کرده اند، تسویه شده باشد."
ب- حق العمل کاری
حق العمل کار تاجریست که معاملاتی به نام خود، ولی به حساب دیگران می کند. ماده 357 قانون تجارت، حق العمل کار را به شرح ذیل تعریف می کند : " حق العمل کار کسی است که به اسم خود ولی به حساب دیگری ( آمر ) معاملاتی کرده و در مقابل حق العملی دریافت می دارد ." و ماده 358 قانون تجارت تصریح می کند که : " جز در مواردی که به موجب مواد ذیل استثناء شده، مقررات راجع به وکالت در حق العمل کاری نیز رعایت خواهد شد." ولی باید توجه داشت که حق العمل کاری با نمایندگی و وکالت تفاوت زیادی دارد، زیرا در نمایندگی عادی یا وکالت نماینده یا وکیل به نام آمر یا موکل خود عمل می کند، در صورتی که حق العمل کار اغلب نام آمر خود را کتمان می کند و حتی طرف معامله حق العمل کار نمی داند، معامله برای کیست و فقط حق العمل کار را در مقابل خود می شناسد. حق العمل کاری عملی است تجاری و بند 3 ماده 2 قانون تجارت هر قسم عملیات حق العمل کاری را جزء معاملات تجاری نام برده است.
قانون تجارت هیچ گونه شرطی برای مبادرت به حق العمل کاری در نظر نگرفته و هر کسی که اهلیت تاجر بودن را دارا باشد، می تواند به حق العمل کاری مبادرت نماید، علاوه بر آن هیچ گونه پروانه یا اجاره مخصوصی برای اشتغال به حق العمل کاری لازم نیست، در صورتی که به طوری که در بالا شرح داده شد، اشتغال به شغل دلالی شرایط مخصوصی دارد. حق العمل کار و دلال هر دو واسطه معاملات می باشند، منتهی بین عمل دلال و عمل حق العمل کار فرق بسیار موجود است، دلال جز معرفی طرفین معامله به یکدیگر وظیفه ای ندارد و جز با اجازه مخصوص نمی تواند نمایندگی یکی از طرفین را عهده دار باشد یا آنکه طرف معامله قرار گیرد و به همین ترتیب جز در مواردی که از یکی از طرفین معامله ضمانت کرده باشد، دلال هیچ گونه تعهدی نسبت به اجرای معامله و حسن انجام تعهدات طرفین ندارد. با انجام معامله عمل دلال خاتمه می یابد، در صورتی که حق العمل کار طرف معامله بوده و علاوه بر آنکه در مقابل طرف معامله مسئول انجام تعهداتی می باشد که به نام خود تقبل کرده است، در مقابل آمر نیز مسئول است که حاصل معامله را به او واگذار نماید. بنابراین حق العمل کار دو تعهد مستقیم دارد ؛ یکی در مقابل طرف معامله که صرف نظر از اینکه آمر او معامله را قبول کند یا خیر ، مسئول انجام تعهداتی است که تقبل کرده است و دیگر در مقابل آمر که باید انجام معامله را به اطلاع او برساند و حاصل معامله را در اختیار او بگذارد. ولی باید در نظر داشت که در صورتی که حق العمل کار حسن انجام معامله را ضمانت نکرده باشد و در صورتی که تقصیری مرتکب نشده باشد، در مقابل آمر مسئول عدم اجرای معامله از جانب طرف معامله نخواهد بود.

• ثبت شرکت دلالی و حق العمل کاری

برای ثبت شرکت دلالی و حق العمل کاری می توان همانند سایر شرکت ها در قالب های سهامی خاص یا با مسئولیت محدود اقدام نمود. شرایط و مدارک لازم جهت ثبت شرکت به قرار ذیل است :
شرایط ثبت شرکت سهامی خاص :
- حداقل 3 نفر عضو+ 2 نفر بازرس
- حداقل 35 درصد سرمایه نقداَ پرداخت شود.
- حداقل سرمایه 1000000ریال
مدارک لازم برای ثبت شرکت سهامی خاص :
- کپی کارت ملی و شناسنامه ی کلیه اعضا
- امضای اقرارنامه
- اصل گواهی عدم سوپیشینه
- اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
- (تنظیم وکالتنامه بنام وکیل،چنانچه امور توسط وکیل انجام می شود)
پس از فراهم نمودن مدارک فوق ، با ارائه ی آن نزد وکلاء توانمند موسسه ی حقوقی فکر برتر،از خدمات بی نظیر ما بهره مند شوید.کارشناسان ما در کوتاه ترین زمان، امور ثبتی شما را انجام خواهند داد.
شرایط ثبت شرکت بامسئولیت محدود :
- وجود حداقل 2 نفر عضو
- حداقل سرمایه 10.0000 ریال
-تعهد با پرداخت کل سرمایه
مدارک لازم برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود :
- کپی شناسنامه و کارت ملی کلیه ی اعضا
- اصل گواهی عدم سوء پیشینه
- امضای اقرارنامه
- مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
سپس نسبت به تکمیل فرم تقاضانامه ( در دو نسخه ) ، اساسنامه ( در دو نسخه ) و شرکتنامه اقدام نمایید.

شرکت های تجاری از جهت اشخاص تشکیل دهنده ، به دو دسته شرکت های خصوصی و دولتی تقسیم می شوند. اخذکارت بازرگانی شرکت های تجاری خصوصی شرکت هایی هستند که از اشخاص حقیقی و حقوقی غیردولتی تشکیل می شوند و یا اشخاص حقوقی خصوصی با سرمایه دولتی به نحوی که فقط تا 49% سرمایه شرکت را دارا باشد و با مقاصد تجاری در دفتر ثبت شرکت ها خود را به شکل یکی از انواع شرکت های تجاری در می آورند. بدین شرح که اگر اشخاص حقیقی مانند فرد انسانی یا اشخاص حقوقی غیردولتی یا اشخاص حقوقی دولتی با توافق با یکدیگر تصمیم به تشکیل یک شرکت تجاری بگیرند باید بر اساس قوانین و مقررات مربوط به قانون تجارت خود را به شکل یکی از شرکت های هفت گانه در ماده 20 قانون درآورند چرا که قصد ، انجام معاملات تجاری است. حال اگر یک سرمایه دولتی در شرکت دارای سهم الشرکه یا سهام باشد دلیل بر این که شرکت دولتی باشد، نمی باشد زیرا شرکت های دولتی دارای قوانین خاص خود هستند و شرکتی که سرمایه بخش دولتی تا 49 % باشد دولتی محسوب نمی شود. بنابراین با وجود این که سهم الشرکه و سهام بخش خصوصی از 51 % به بالا باشد شرکت خصوصی محسوب می گردد.
همان طور که گفته شد، شرکت های خصوصی جهت ثبت می بایست به یکی از انواع شرکت های تجاری درآیند. شرکت های تجاری به موجب ماده 20 قانون تجارت بر هفت قسم به شرح ذیل طبقه بندی شده اند.

1.شرکت های سهامی ( به موجب ماده 4 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/12/1347 شرکت سهامی به دو نوع شرکت سهامی عام و خاص تقسیم می شود.)
2.شرکت تضامنی
3.شرکت با مسئولیت محدود
4.شرکت مختلط غیر سهامی
5.شرکت مختلط سهامی
6.شرکت نسبی
7.شرکت تعاونی تولید و مصرف
1- شرکت سهامی عام
شرکت سهامی عام ، شرکتی است که دست کم از 5 نفر تشکیل می شود و در آن سرمایه به قطعات مساوی سهام تقسیم می شود و مسئولیت صاحبان سهام، محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است. تنها در شرکت های سهامی عام است که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم، تامین می کنند.
2- شرکت سهامی خاص
شرکت سهامی خاص، شرکت بازرگانی است و سرمایه آن که قانوناَ در موقع تاسیس از یک میلیون ریال کمتر نخواهد بود، به سهام تقسیم شده و کلیه سهام آن به وسیله سهام داران تعهد و تامین می گردد و مسئولیت صاحبان سهام که تعداد آن ها نباید کمتر از سه نفر باشد، محدود به مبلغ اسمی سهام آن هاست.
3- شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل می شود، و هر یک از شرکا بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است. ( ماده 94 قانون تجارت ) .
4- شرکت تضامنی
به موجب ماده 116 قانون تجارت : " شرکت تضامنی، شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است.
5- شرکت مختلط غیرسهامی
به موجب ماده 141 قانون تجارت : " شرکت مختلط غیرسهامی، شرکتی است که برای امور تجاری، تحت اسم مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود ، بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن، مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت گذاشته و یا بایستی بگذارد. در اسم شرکت باید عبارت ( شرکت مختلط) و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود".
6- شرکت مختلط سهامی
به موجب ماده 162 قانون تجارت : " شرکت مختلط سهامی، شرکتی است که تحت اسم مخصوصی، بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود.
شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام یا قطعات سهام متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان همان سرمایه ای است که در شرکت دارند.
7- شرکت نسبی
ماده 183 قانون تجارت ایران شرکت نسبی را این گونه تعریف می نماید : " شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری تحت اسم مخصوص، بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند " .
8- شرکت تعاونی
در تعریف شرکت تعاونی می توان چنین گفت : شرکت تعاونی شرکتی است که برای فعالیت در امور مربوط به تولید و توزیع، در جهت اهداف مصرح در قانون بخش تعاونی و به منظور بهبود وضع تقتصادی و اجتماعی اعضا، از طریق همکاری و تشریک مساعی آن ها با رعایت قانون مذکور تشکیل می شود.
حداقل تعداد اعضا هفت نفر است و مسئولیت اعضا محدود به میزان سهمی است که از سرمایه شرکت خریداری یا تعهد نموده است. سرمایه شرکت نامحدود و سهام آن بانام است. نقل و انتقال سهام به غیرعضو مجاز نیست. شرط عضویت در شرکت تعاونی، خرید و پرداخت تمام بهای لااقل یک سهم می باشد. در این شرکت باید کلمه " تعاونی " قید شود.
مرجع ثبت شرکت ها در تهران " اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی" و برای خارج از آن اداره ثبت اسناد، مرکز اصلی شرکت است که دفتر مخصوصی برای این کار در نظر گرفته شده است.
وفق ماده 196 قانون تجارت اسناد و نوشتجاتی که برای به ثبت رسانیدن شرکت لازم است در نظامنامه وزارت عدلیه معین شده که به طور خلاصه به شرح ذیل می باشد:
1. شرکت نامه حاوی مشخصات شرکت
2. اساسنامه
3. صورتجلسه مجمع عمومی
4. صورتجلسه انتخاب هیات مدیره و قبولی آنان
5. رسید سرمایه